Afscheid nemen bestaat niet als je op vakantie bent

De voorbije dagen – en vooral vandaag – moesten we telkens afscheid nemen van mensen die we pas een aantal dagen kenden. Vandaag van Mariana en Augusto die gisteren avond nog lekkere risotto hadden gemaakt. Dat had mama in ieder geval vanmorgen verteld, want in Brazilië eten ze heel laat, vaak rond 21.30 wanneer wij al slapen.

Risotto

Rond dat afscheid nemen…papa vraagt vooral mij (Mateo) dan om toch echt een dikke gemeende kus te geven en dat te doen met aandacht. Ik ben dan vaak wat verlegen en wil liefst gewoon verder doen met wat ik bezig ben, hoe triviaal ook. De reden hiervoor is natuurlijk – denk dat mama en papa dit niet snappen – dat voor mij en broer Timo afscheid nemen nog niet bestaat.  Zeker niet als alles wat je doet leuk is; en we op vakantie zijn. Afscheid nemen moeten zij (volwassenen) maar doen.

Een aantal zaken over vandaag dan. Kunnen we kort over zijn: pokkesaai. Echt waar. We moesten eerst meer dan een uur wachten op een huurauto en die Braziliaanse mijnheer was traag en deed alles fout met onze zitjes dat hij fout kon doen. Uiteindelijk heeft hij ze beide moeten vervangen, want stuk. Beide!

autostoeltjes

En uitleggen wat we met de wagen dan in Floreanopolis op het einde moesten aanvangen kon ie niet, want “hij is niet van ginder, wel van Porto Alegre”. Houd je niet voor mogelijk, saaie vent!

En dan was er die autorit. Zo saai. Ik (Mateo) wou niet slapen en het duurde echt heel lang. Gelukkig wilden mama en papa regelmatig wel “Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet” spelletjes spelen. Mama heeft trouwens wel goed en vlot in één trek gereden. Papa niet, want die was te lui om dat internationale rijbewijs in Antwerpen te gaan oppikken, en mama wou niet dat papa reed. Opvallend trouwens hoeveel politie en flitspalen we passeerden!

’s Avonds was het dan ook vrij saai want dan moesten we eerst uitladen in onze woning. Gelukkig zijn er wel kippen in onze tuin.

Kippen

Eentje ervan heeft mij (Timo) geprikt want ik had een stukje appel vast en ik wist niet dat ze dat lusten.

timo floreanopolis

Enige pluspunt van de dag was de strandwandeling ’s avonds. Het ziet er hier alvast super leuk uit. Naar het schijnt zijn er hier 42 stranden. De sfeer van dat van vanavond was in ieder geval top. Overal bars, veel volk, veel kraamventers en grote golven. We blijven hier naar het schijnt zes dagen. En mama heeft beloofd dat we veel op het strand gaan mogen spelen. Hoera!

strand

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. wel, jullie hebben mij hartelijk aan het lachen gekregen bij het lezen van de afloop van jullie dag !
    En i.v.m het afscheid nemen kan ik de kindjes best bijtreden: AFSCHEID NEMEN leert men nooit. Het blijft het hele leven lang even
    moeilijk. Maar deze vaststelling komt zelf niet van mij hoor. Dikke kusjes en veel strand plezier !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s