De kunst van het beoordelen van stranden

Als je zoals wij een weekje in Florianopolis verblijft, dan heb je op het einde wellicht de kunst van het recenseren van stranden onder de knie. En als de Noordkust de norm is, dan zit je bij deze 42 Braziliaanse stranden toch al snel in Michelin-territorium. Voor elk wat wils, maar met een bepaalde uniekheid die het de juiste praia op het juiste moment maakt.

florianopolis-beach-map

Praia Ingles gisteren avond kan je vergelijken met  het betere Spaanse massatoerisme-niveau. Maar toch gezellig druk. Heerlijke geuren ook. Gaan we zeker eens terug ’s op een late namiddag.

Deze voormiddag hebben we Praia Moçambique bezocht. Het strand op zich vinden,  is sowieso al een opgave in Florianopolis. Ze zijn telkens opnieuw goed verstopt achter duinen of dichte begroeiing. Hieronder zie je ook hoe smal in of exits hierdoor zijn.

Smalle opening

Of ook omdat de wegbewijzering te wensen laat, en je een strand of stranddeel niet met de wagen kan bereiken. Dijken kennen ze hier vaak ook niet.

Vooraleer je bijvoorbeeld bij Praia Moçambique geraakt, moet je 10 minuten wandelen door een natuurreservaat.

Praia Mocambique

Ondanks een klein naamplaatje moesten we het toch rondvragen, hoewel we de zware golven vanop een hele afstand schrikbarend konden horen. Omdat dit strand in een bepaalde baai van de Atlantische kust ligt, is dit een heel gevaarlijk strand voor kinderen. Praia Moçambique is niet alleen het langste strand (9km) maar ook het wildste. De golven spoelen je makkelijk mee. Zwemmen is hier uitgesloten, pootje baten kan maar met oplettende ouders.

Aangezien die van ons dat zijn, mochten we hier vanmorgen een uurtje spelen. Papa was er wel altijd bij. Merk ook op dat het hier alle dagen enorm bewolkt is; vandaag was niet anders.

Praia Mocambique

In de late namiddag zijn we dan iets verder ons geluk gaan zoeken. Op een dik half uur rijden ligt Praia Daniela. Een strand met heel andere kenmerken: druk, smal (hoop en al 5 meter plaats om te zitten tot het water), kindvriendelijk, veilige golven, heel veel venters met ijs, mais, warme queijo of verschillende soorten Braziliaanse churros. Constante verleiding.

churros

Ook caipirinhas (2 opties: cachaça of vodca?) werden on the spot gemaakt. Papa moest er natuurlijk eentje hebben, toen het tijd werd voor de aperitief.

Ik (Timo) blijf het moeilijk hebben om snel de stap te zetten naar en in het water, en laat mama voorlopig nog altijd niet ver weggaan. Of ze hebben het op het strand gehoord!

mama Baywatch

En dat terwijl broertje Mateo niet weg te slaan is van het water. Steeds dieper en dieper. Ergens op de foto hieronder aan de linkerkant zie je hem. Praia Daniela

Morgen zetten we onze verkenningstocht van de stranden op Florianopolis verder.

 

 

Één reactie Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s