Een marathon in Riga

Hoog tijd om nog eens een (tweede) marathon te lopen, dacht papa. “Ok!”, zei mama. Dan is het tijd om nog eens een citytripje te doen. En zo belanden we midden mei in Riga, de hoofdstad van Letland. Een voor ons totaal onbekende bestemming.

Tot de dag van het vertrek was het nog helemaal niet zeker of mama en wij (Mateo/Timo) zouden meegaan met papa en peter Wim. Mama is al een hele tijd heel moe (klierkoorts) en had niet veel zin om te vertrekken. Na lang twijfelen en met de belofte dat papa alles zou doen & Timo continu zou dragen, zijn we toch met z’n allen vertrokken.

Ik, Mateo, vond het super leuk dat Wim mee ging op vakantie, en wou naast hem in het vliegtuig zitten, voortdurend samen bij Wim lopen aan de hand en naast elkaar zitten op restaurant.

Riga is een kleine, maar hele gezellige stad. De eerste ochtend gingen we op stap om inkopen te doen. Papa had gelezen over Riga’s Central Market ( één van de grootste levensmiddelenmarkten van Europa ), dus daar gingen we naar toe. Aangekomen merkten we al snel dat die lokale markt écht gigantisch groot was. Van bloemen tot kleine pruts, gigantische grote vlees/vishallen, verse groenten … Allemaal zag het er heerlijk vers uit & niet te duur. Mama merkte wel op dat de mensen hier niet heel vriendelijk waren. Maar ach, daar trekken wij ons niets van aan.

In de namiddag moesten Wim & papa hun loopnummer gaan afhalen.

Dat zorgde voor een leuke busrit, waardoor we de stad al wat konden verkennen. En daarna konden we nog rustig rondwandelen in de stad. Een gezellig stadje, met veel kleine pleintjes en straatjes. En bovenal – het was super mooi weer!

’s Avonds gingen we naar Fazenda Bazars Nometnu, een gezellig restaurantje dat papa had gereserveerd en in zijn ogen “marathon-proof” was qua voeding.

Gelukkig was er een kinderhoekje en zetels waar wij rustig konden zitten; want na al dat stappen (jawel we hadden toch 18000 stappen gedaan volgens de teller van Wim), waren we kaputski.

Papa en Wim aten een goeie/gezonde uitgebreide avondmaal, zodat ze helemaal klaar waren voor de marathon die ochtend erna.

En dan was het zover. Marathon-dag. Vertrek 08.30. Een leuk parcours waardoor we papa en Wim vaak konden zien. Heerlijk rondlopen in het zonnetje op zoek naar hen. En trots als een pauw waren we als ze ons een high five konden geven onderweg! Toen ik (Mateo) die snelle Afrikaanse elite-lopers zag passeren, liet ik mama weten dat ik later ook elite-loper wou worden. 🙂

Wat vinden jullie trouwens van mijn (Timo) nieuwste foto-pose?

Nog trotser waren we natuurlijk toen papa en Wim aan de aankomst toekwamen. Een heuse knalprestatie, want in die warmte (om 10.00 was het al 22°), was die sportinspanning écht niet te onderschatten.


In de namiddag waren ze beide toch wel wat aan rust toe. Dat vonden we niet erg, want dan mochten we rustig op de iPad kijken van mama, terwijl Wim & papa languit in de zetel lagen (of op het toilet zaten).

In Restaurant Naples kregen ze ’s avonds heerlijke wijn en pizza als beloning.

Op de laatste dag van de citrytrip hebben we nog snel de trein genomen en het strand van Jurmala bezocht. Opnieuw in een heerlijk zonnetje kunnen relaxen…. Ideaal plekje met bankjes aan het strand, want tot groot jolijt van mama, waren Wim & papa wandelende pinguïns.

En met onze ninja-truien aan konden we extra goed ravotten op het strand !

Een top-weekend was het!

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Sofie, wat heb ik weer genoten van jullie reisverslag !!!!!!

  2. John schreef:

    Jullie allemaal weer een mooie ervaring rijker.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s