Dagtripje Laguna de Apoyo

Een bezoek aan Laguna de Apoyo was onze eerste echte ‘day-trip’. We vertrokken deze ochtend onmiddellijk na het ontbijt met een taxi richting het meer. Met de belofte van mama dat we de héle dag mochten zwemmen. Dat vonden we een fantastische vooruitzicht.

Geografisch gezien is de Laguna blijkbaar een lang uitgerekte vulkanische krater die ongeveer 1.6 miljoen jaar geleden werd gevormd. De krater is zo bodemloos als je maar in Centraal Amerika kan krijgen. Beetje moeilijk voor ons om te begrijpen, maar het is er ongelooflijk mooi. Het meer zelf is één van die plekken in Nicaragua (die je op één hand kunt tellen) waar er nu unieke en speciale vissoorten zijn die nergens op aarde bestaan. De kustlijn in de krater heeft een tiental leuke plekjes om te eten en een klein aantal hotels.

Aangezien we voor iedereen vertrokken, waren we dan ook een van de eerste mensen die hier aankwamen. Ideaal want zo hadden we het plekje meer dan een uur voor ons alleen. Heerlijk relaxen en genieten. Hieronder zie je mij (Mateo) met papa rond tien uur op een van de pontonnekes. Ik (Mateo) ben ondertussen een volleerd zwemmer geworden. Ik doe niets liever dan springen en duiken in het water. En met mijn zwembril vind ik het super leuk om naar de visjes in het water te kunnen kijken.

En ik heb ook voor de eerste keer mogen kajakken! Een half uur lang ronddobberen op het meer samen met mijn papa. Dat was super!

Ook ik (Timo) begin minder en minder schrik te hebben van het water. En zolang mama en papa met me mee gaan, durf ik al wat.

Hoewel je nergens in Nicaragua echt veilig bent voor aardbevingen zijn er meer bevingen geweest in Laguna de Apoyo dan elders in Nicaragua. Een ideale plek voor een vakantiehuisje is het dus niet! 🙂 

In vergelijking met onze kosmopolitische bestemming Granada met zijn markten en restaurants ontbreken er heel wat faciliteiten in Laguna. Maar in ruil krijg je wel een cooler, aangenamer klimaat en een prachtig zicht op het meer. Een beetje eenzaamheid ook. Ecologische beperkingen zorgen ervoor dat het aantal eigendommen beschikbaar voor ontwikkeling beperkt zijn.

Ik (Mateo) heb er zelfs papegaaien mogen voeden, en we hebben heel veel huppelende aapjes gezien. 


En tussen de regenvlagen door, hebben we lekker eten gekregen.  

Dat er beperkte faciliteiten en niet al te beste wifi was, was helemaal niet erg. En door het regenseizoen, moesten we ook twee keer héél snel gaan schuilen voor een felle regenbui.  Het weer verandert hier wel heel snel, want in nog geen 5 minuten tijd kon je de andere kant van het meer niet meer zien!

Dan maar even schuilen voor de regen, en wachten in een van de schommelstoelen die er stonden. Tot binnenkort!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s