León: religieus, revolutionair, artistiek, poëtisch en vulkanisch

Na ons verblijf in Ometepe zijn we terug in Granada beland. Mama was ziek geworden op Ometepe en een nieuwe bestemming met weinig comfort of medische opties zag ze niet echt zitten. Daarom hebben we opnieuw een aantal dagen in Granada doorgebracht. Papa ontpopte er zich als een echte chefkok en top-papa. Hij zorgde super goed voor mama en gaf ons heerlijk eten. Een verademing na vooral gallo pinto, ’s morgens, ’s middags en ’s avonds op Ometepe.

Gelukkig konden we dus na een kleine week onze reis verderzetten, richting onze laatste bestemming: León. Je kan León in vijf woorden beschrijven: religieus, revolutionair, artistiek, poëtisch en vulkanisch. Terwijl Granada kan rekenen op de faam en bekoring van heel wat toeristen en expats, lijkt het leven in Leon zich af te spelen zoals het al eeuwen geleden was. De straten stralen een grandeur en historisch cachet uit. Het is een prachtige stad, met wellicht als grootste nadeel dat het er super warm is. Dat is waarschijnlijk ook de reden waarom iedereen snel de koelte van de ‘highlands’ opzoekt.

León is de tweede oudste stad van Centraal-Amerika en de tweede grootste stad van Nicaragua. Een koloniale stad (met allemaal laagbouw) ook, die de eerste stad van de revolutie was. Er heerst veel drukte op de straten, je wordt omgeven met vele eetkraampjes, muziek, … Zelfs de bussen zijn hier net disco-bars. Dat allemaal geeft een heel leuk gevoel wanneer we hier rondlopen; we voelen ons onmiddellijk op ons gemak. Het is er wat vuiler, rauwer en net ik (Mateo) wil dan ook heel snel een chipote eten: een lekkere mais met boter & kaas erop. Dat is smullen.

De Kathedraal van León 

(Spaans: Insigne y Real Basílica Catedral de la Asunción de la Bienaventurada Virgen María) 

Mama en papa beslisten dat het eerste wat we hier gingen bezoeken de alom bekende kathedraal zou zijn. Eén van de mooiste kathedralen in Latijns-Amerika, zijn naam meer dan waard.  Zowel de binnen als buitenkant zijn heel goed onderhouden, en ze zijn continu nog bezig aan het verder restaureren. En natuurlijk toont Timo zich weer van zijn meest vrij en vranke kant voor de foto.

Het meest indrukwekkende is het dak waarop je mag wandelen. Na een korte klim, moeten we onze schoenen uitdoen. De regels zijn terecht streng.

Je mag enkel met blote voeten lopen, want ze zijn bang dat schoenen de fragielen lemen koepels zouden beschadigen. Om 9u30 ’s morgens was het al loeiend heet. Gelukkig hadden mama en papa een zonnebril op, anders is het wel heel moeilijk om te kijken door het prachtige witte dak.

En natuurlijk ook een ideaal moment voor een aantal familiefoto’s.

En zie je hier ook de vulkanen op de achtergrond? León is blijkbaar omgeven door 11 vulkanen! Hopelijk gaan we daar één van beklimmen de komende dagen!

Hotel Mariposa

Maar aangezien León een van de warmste steden van Nicaragua is (vanmiddag wel 34° met bljikbaar gevoelstemperatuur van 42°), zitten we op het warmste gedeelte van de dag liefst aan het zwembad van ons hotel.

We kozen voor ons laatste verblijf voor opnieuw wat meer luxe om de transitie naar ons Westerse leven wat geleidelijker te maken en terug op kracht te komen. Een beslissing waar we totaal geen spijt van hebben. Hotel Mariposa is een aangename verrassing en goede uitvalsbasis om het prachtige León te verkennen.

Eindelijk ook geen lastige ventilatoren meer aan ons bed :).

 

Één reactie Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s