Ons bezoek aan visserdorpje Tarrafal

Na een drietal dagen in de grote stad hebben we er genoeg van en willen mama en papa de rest van het eiland bezoeken.

Heel toevallig belanden we op een avond in de taxi van Nelson. Mama geraakt al snel aan de praat, en hij stelt voor om onze gids te zijn de komende dag. Een aantal tussenstops te doen en ons uiteindelijk af te zetten in Tarrafal, het meest noordelijke vissersdorpje van Santiago.

Een top idee, want samenhokken met andere toeristen in een mini-busje vinden mama en papa maar niets.

Een goede keuze, zo blijkt. Nelson praat honderduit. Niet per sé over wat er te zien is op het eiland, maar wel over hoe het leven er echt is. Wat hij al heeft meegemaakt in zijn leven in Kaapverdië en Angola.

Terwijl mama haar best doet om alles zo goed mogelijk te vertalen, zitten wij rustig in de auto. Met zicht op de mooie bergen. Vooral ik, Timo, ben blij dat ik vandaag niet meer moet stappen !

Eerste halte is de botanische tuin. Veel was er niet aan. Midden in het droge berglandschap is er een “tuin” die omheind is. Goed onderhouden kan je het niet noemen. En heel veel planten zijn er niet. Door de enorme droogte (het heeft op dit eiland al 2 jaar niet geregend) staan zelfs de aloe vera’s heel dor en bruin. Een kat in een zak dus. Na 15 minuten hebben we alles gezien en vertrekken we richting Assomada.

Assomada is de grootste stad in het binnenland van Santiago, en de vierde grootste stad van Cabo Verde. Groot is uiteraard relatief, want met 12.000 inwoners valt het uiteraard nog wel mee :). Het stadje hebben we daarom snel gezien, maar vooral de bekende overdekte markt is gezellig om te bezoeken. Boordevol groenten en fruit. Wat mama en papa wel opvalt, is dat er heel weinig vlees en vis wordt verhandeld. Te duur, zo blijkt via Nelson. Er zijn hier jammer genoeg nog heel wat mensen die overleven op mais en bonen. Dag in, dag uit.

Het landschap is hier echt wel indrukwekkend. Je kan heel ver kijken, met een adembenemend zicht.

Daarna staat het concentratiekamp op de planning. Een kamp waarvan de Portugese regering jarenlang het bestaan heeft ontkend. En uiteindelijk gesloten na de onafhankelijkheid van Kaapverdië in 1975.

Daarna komen we eindelijk toe aan onze nieuwe slaapplaats voor een aantal dagen, het bekende vissersdorpje “Tarrafal”.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s