Op scholenzoektocht

In februari zijn we even met z’n allen terug gegaan naar Mindelo. Een belangrijke stap. Mama en papa wilden toch 100% zeker zijn van de beslissing. En dat we ons daar nog even goed zouden voelen als in juli vorig jaar.

Twee belangrijke zaken stonden op het programma. Eerst was het de zoektocht naar een school voor ons. Daarna een plaats om te wonen.

De eerste school waar we een afspraak mee hadden was “Escola Portuguesa de Mindelo”. De enige privé, internationale school van Mindelo. Heel centraal gelegen en het leek ons een fijne school met verschillende leuke plekjes om buiten te spelen ! In totaal gaan er ongeveer 180 leerlingen naar de school. Na een kort gesprekje met de directeur en pedagogisch directeur kregen we een korte rondleiding. Zo kregen we de klasjes te zien, de leerkrachten.

Leerkrachten lijken heel lief en attent. Directeur is redelijk hard/streng; gaf een autoritair gevoel. Maar wel zeer bekwaam en kende bijna alle kinderen bij naam. Met grote interesse in de kunstwerken van de kinderen.

Op zich kregen we allemaal hier een goed gevoel. De lesuren zijn dagelijks van 8u tot 17u met 1u30 pauze op de middag (best lang!). In de voormiddag zouden we alle lessen krijgen (portugees, rekenen, …). De namiddag is vooral voorzien om te knutselen, te gaan zwemmen (in de zee!), …

Wist je trouwens dat ik, Mateo, volgend jaar 4 nieuwe talen ga moeten leren ?! Portugees (want dat spreken in ze in de school), Creools (blijkbaar de gangbare taal onder alle kinderen en tussen de lokale mensen), maar ook ga ik volgend jaar Frans en Engels leren! Pfieuw, dat is veel !

Twee dagen nadien hadden we een nieuwe afspraak in een andere publieke school midden in de stad: os Salesianos. Het is een enorme grote school van wel 1500 leerlingen, maar staat heel hoog aangeschreven in de stad. Ook hier zijn er wachtlijsten om te mogen naar deze school komen. Een “geluk” volgens de broeder was dat ze sowieso wel een plekje voor ons zouden willen vrijhouden. Buitenlandse kinderen lesgeven zou hen iets meer aanzien doen krijgen.

Kostprijs van de school is een kleine 40 euro per jaar. En elke dag wordt er een kleine “lunch” (soort van soep) door de staat aangeboden.
Lijkt een hele strenge school, zeker als je ook kijkt naar de klaslokalen en hoe alles is georganiseerd.
Maar omdat er zoveel leerlingen zijn, moeten ze alles opsplitsen. De helft van de leerlingen krijgt les in de voormiddag (van 8u tot 12u30) en de andere helft in de namiddag (van 13u30 tot 18u00).

Door de opsplitsing zou ik, Mateo in de namiddag naar school moeten, en Timo in de voormiddag. Zo erg ! Dat zien we zelf niet helemaal zitten, maar mama en papa ook niet. Want dan is er telkens iemand van ons thuis en wanneer zouden ze dan moeten werken? Helemaal niet ideaal.

Hoewel de school best wel wat lokaler lijkt dan de privé school, vinden we toch allemaal dat de school te groot, te druk , te streng is. Zeker voor Timo die daar verloren zou rondlopen.

Daarna bezoeken we nog een ander klein schooltje, maar de beslissing is genomen. We gaan naar de Escola Portuguesa de Mindelo. Spannend!

En ook hier moeten we in uniform rondlopen. Geen blauw/wit zoals we gewoon zijn in onze school Drakenhof, maar wel een witte polo en een rood broekje. Vreemd ;)!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s